Onderscheidingen aan Nederlanders voor deelname aan internationale Vredesoperaties

Kapitein Arthur heeft tijdens een inzet in Afghanistan met zijn ploeg bewust een kwetsbare positie betrokken om daarmee het vuur van de Taliban weg te trekken van bedreigde coalitietroepen en Afghaanse militairen. Naast het bewust trekken van het vijandelijk vuur, bood hij vuursteun aan de bedreigde collega's en was hij door het behoud van overzicht in staat om het initiatief tijdens het gevecht te herwinnen. De aard van het terrein bood hem geen andere mogelijkheden tot steun, anders dan door de eigen, relatieve, veiligheid prijs te geven te faveure van situationeel overzicht.

In 2006 werd kapitein Bart met zijn peloton tijdens het uitvoeren van observaties in Afghanistan, diverse malen beschoten met vuurwapens en raketten en raakte zijn eenheid in hevige vuurgevechten verwikkeld. Door tactisch en moedig manoeuvreren wist hij zijn eenheid telkens van de vijand los te weken. Door het kordaat en moedig optreden van kapitein Bart werd de vijand effectief bestreden zonder verliezen aan eigen zijde.

Zijn moedig en beleidvol optreden tijdens een vijandelijk vuurgevecht waardoor hij zich heeft onderscheiden en daarmee het belang van het Koninkrijk heeft gediend.
Korporaal Ben maakte in 2007 als speciale operator, tevens medisch specialist, deel uit van een van de 4 ploegen van de Special Task Force Unit Viper in Afghanistan. Op 18 juni 2007 ging de ploeg van de korporaal Ben de door de vijand beheerste Baluchi-vallei in. Op dat moment was de Nederlandse Battlegroup in Chora in een zwaar gevecht verwikkeld met de vijand. De ploegen van Viper moesten de Baluchi-vallei in trekken en de voorbereide vijand aanvallen. Deze operatie, met de codenaam Nahrin, zou de vijand dwingen om troepen in te zetten tegen de Viper-ploegen en daarmee de vijandelijke aanval op de Nederlandse eenheden in Chora afzwakken.
Tijdens een verkenning, samen met een ander ploeglid op een bedreigde flank, liep de ploeg van korporaal Ben in een hinderlaag. Hierbij raakte de ploegcommandant gewond. Korporaal Ben verplaatste zich onder gericht vijandelijk vuur naar de gewonde ploegcommandant om hem bij te staan. Daarna hervatte hij met een van zijn ploeggenoten de verkenning waarbij zij wederom in een zwaar vuurgevecht verwikkeld raakten. Mede door hun initiatief en durf wisten veilig uit het vijandelijk gebied weg te komen.
Met zijn optreden heeft korporaal Ben zijn eigen belang en veiligheid ondergeschikt gemaakt aan de belangen van anderen, wat getuigt van een hoge morele moed en opofferingsgezindheid.

Bij de start van de Servische opmars naar Srebrenica, op 11 juli 1995, ging kapitein Frans met 2 collega-commando’s, een tolk en een Engelse lid van de Special Air Service tegen de vluchtelingenstroom in richting het Servische leger. Vanaf een hoog uitkijkpunt leidde hij, onder zwaar vuur van Servische tanks, artillerie, mortieren en mitrailleurs, 2 F-16 gevechtsvliegtuigen naar de oprukkende Servische tanks. De jachtvliegtuigen schakelden 2 tanks uit en vertraagden de opmars van de Serviërs.

Zijn moedig en beleidvol optreden tegenover de vijand waardoor hij zich heeft onderscheiden en daarmee het belang van het Koninkrijk heeft gediend.
Sergeant Fred maakte in 2007 deel uit van 1 van de 4 ploegen van de Special Task Force Unit Viper in Afghanistan. Op 18 juni 2007 ging de ploeg van sergeant Fred de door de vijand beheerste Baluchi-vallei in. Op dat moment was de Nederlandse Battlegroup in Chora in een zwaar gevecht gewikkeld met de vijand. De ploegen van Viper moesten de Baluchi-vallei in trekken en de voorbereide vijand aanvallen. eze operatie, met de codenaam Nahrin, zou de vijand dwingen om troepen in te zetten tegen de Viper-ploegen en zou daarmee de vijandelijke aanval op de Nederlandse eenheden in Chora afzwakken.
Onder hevig vijandelijk vuur heeft sergeant Fred blijk gegeven van morele moed en beleidvol handelen door als leidinggevende voorop te gaan in de aanval van zijn team. Toen de ploeg in een hinderlaag liep heeft hij op eigen initiatief met zijn team een alternatieve opstelling ingenomen. Vanuit deze opstelling heeft hij met gericht vuur op de vijand de condities gecreëerd waardoor de rest van de ploeg uit de hinderlaag kon ontsnappen.
Sergeant Fred heeft aanzienlijk meer gedaan dan op grond van zijn rang verwacht mocht worden. Bij zijn optredens maakte hij steeds zijn eigen belang en veiligheid ondergeschikt aan de belangen van zijn mensen, andere eenheden en de Afghaanse bevolking.

Zijn moedig en beleidvol optreden tegenover de vijand waardoor hij zich heeft onderscheiden en daarmee het belang van het Koninkrijk heeft gediend.
Kapitein Maarten gaf in 2007 direct leiding aan 4 ploegen van de Special Task Force Unit Viper in Afghanistan. Op 18 juni 2007 waren de ploegen van kapitein Maarten op weg terug van operatie in de vijandelijke beheerste Baluchi-vallei. Op dat moment was de Nederlandse Battlegroup in Chora in een zwaar gevecht verwikkeld met de vijand. Kapitein Maarten besloot om met zijn ploegen wederom de Baluchi-vallei in te trekken en de intussen voorbereide vijand aan te vallen. Deze operatie, met de codenaam Nahrin, zou de vijand dwingen om troepen in te zetten tegen de ploegen van kapitein Maarten en daarmee de vijandelijke aanval op Chora en de Nederlandse eenheden daar af te zwakken.
Kapitein Maarten heeft de aanvallen, de uiteindelijke doorbraak door de vijandelijke linies en opmars door het vijandelijk gebied persoonlijk geleid. Operatie Nahrin werd onder aanhoudend zware vijandelijke tegenstand uitgevoerd. Kapitein Maarten bleef zijn mensen motiveren om door te gaan, wetende dat hun inspanning mede het succes bij Chora zou gaan bepalen.
Tijdens operatie Derapet in de Tangi-vallei liep de eenheid van kapitein Maarten op 16 juli 2007 vast in een vijandelijke hinderlaag. Hoewel de eenheid onder zeer zware vijandelijke druk stond, weigerde kapitein Maarten de inzet van beschikbare vliegtuigen om de vijandelijke stellingen te bombarderen. Hij deed dit vanwege onderkende aanwezigheid van vrouwen en kinderen. Hij wist door slim tactisch handelen, doorzettingsvermogen en voorbeeldgedrag zijn eenheid onder vijandelijk vuur uit de hinderlaag los te vechten.
Bij zijn optredens maakte kapitein Maarten steeds zijn eigen belang en veiligheid ondergeschikt aan de belangen van zijn mensen, andere eenheden en de Afghaanse bevolking.

zijn moedig en beleidvol optreden tegenover de vijand waardoor hij zich heeft onderscheiden en daarmee het balng van het Koninkrijk gediend.
In de periode maart tot augustus 2006 heeft sergean-majoor-instructeur Maurice als "Forward Controller" ingedeeld bij de Task Force Uruzgan, Regional Command South in Afghanistan, terwijl hij zelf veelvuldig onder vuur lag meerdere malen luchtsteun ingeroepen en succesvol aangestuurd tijdens vijandelijke hinderlagen nabij Kuchkin. Door zijn beleidvol optreden kon zijn eenheid zich uit een hinderlaag onttrekken waardoor hij eigen levens en levens van coalitiegenoten heeft weten te redden. Tijdens een aanval op het vijandelijk bolwerk Kala Kala, heeft hij onder zeer moeilijke omstandigheden, door het inroepen en aansturen van luchtsteun, eigen verliezen weten te voorkomen. Door zijn weloverwogen vakmanschap en professionaliteit, wisten de grondeenheden in zijn nabijheid zich verzekerd van luchtsteun. Hiermee oogstte hij veel bewondering onder de coalitietroepen en droeg hij bij aan hun effectieve optreden.

Zijn moedig en beleidvol optreden tijdens diverse vijandelijke vuurgevechten waardoor hij zich heeft onderscheiden en daarmee het belang van het Koninkrijk heeft gediend.
Rond de kerstdagen van 2007 diende de toenmalig tijdelijk sergeant-majoor Patrick als compagniesmentor van een Afghaanse legereenheid bij het Operational Mentor and Liaison Teamin de omgeving van Deh Rawod. In die periode raakte hij met zijn eenheid veelvuldig betrokken bij gevechtscontacten met de vijand. Hierbij toonde sergeant-majoor Patrick iedere keer voorbeeldig leiderschap, groot vakmanschap en fysieke en morele moed.
Op 16 december 2007 liep hij in de omgeving van Deh Rawod voorop in een verkenningspatrouille van het Afghaanse nationale leger. De patrouille maakte onderdeel uit van een grotere operatie en had tot doel de vijand in het gebied te lokaliseren. Al snel liep de eenheid in een hinderlaag. Door het doortastende en moedige optreden van sergeant-majoor Patrick, wist de eenheid zonder verliezen, maar met vitale informatie terug te keren bij de Battlegroup.
Onmiddellijk bood hij aan om met zijn eenheid deel te nemen aan een geplande tegenaanval. Tijdens deze operatie wisselden de vuurgevechten met de vijand zich in hoog tempo af. Hierbij ging sergeant-majoor Patrick zijn eenheid keer op keer voor, onder meer door als eerste een brandende nederzetting binnen te gaan van waaruit de vijand kort tevoren de eenheid onder vuur had genomen.
Op 27 december 2007 opende de vijand bij dageraad een aanval op de patrouillebasis Volendam. Het snelle en adequate optreden van sergeant-majoor Patrick en zijn eenheid droeg er in belangrijke mate aan bij dat de aanval werd afgeslagen. ’s Middags voerde sergeant-majoor Patrick een brugverkenning uit. Hierbij werd een luitenant van de Afghaanse legereenheid, waarover hij het mentorschap voerde, door een schot van een vijandelijke sluipschutter in het hoofd getroffen. Sergeant-majoor Patrick stond naast hem.
In de daarop volgende uren organiseerde hij de evacuatie van de gewonde officier en stuurde de eenheid verder aan in het gevecht. Het schot bleek later dodelijk. Daags erna ging hij weer voorwaarts met zijn eenheid, waardoor het vertrouwen van de aangeslagen militairen weer herstelde. Sergeant-majoor Patrick dwong door zijn optreden groot respect af. Niet in de laatste plaats van de Afghaanse militairen over wie hij het mentorschap voerde.
Het moedige en beleidvolle optreden van sergeant-majoor Patrick bij veelvuldige gevechtsacties, heeft verdere verliezen aan eigen zijde voorkomen en bijgedragen aan het heroveren op de vijand van de omgeving van Deh Rawod.

In 2006 heeft eerste luitenant Robbert als ploegcommandant van een door Nederlanders geleide coalitie-eenheid in Afghanistan, een grondgevecht geleid. Hierbij wist hij zijn eenheid door kordaat handelen en persoonlijke moed uit de gevarenzone te verplaatsen. Tijdens zware vuurgevechten wist hij de omliggende nederzettingen te bereiken en veilig te stellen. Om daar met zijn een eenheid vanuit een haastig ingerichte versterkte positie, het gevecht af te ronden.

Korporaal der eerste klasse Robin en sergeant Sven en hebben bewust groot persoonlijk risico genomen door in een hinderlaag hun initiële, relatief veilige positie te verlaten en onder vuur te verplaatsen naar gewonde coalitiegenoten om hun de noodzakelijk medische hulp te kunnen verlenen. De ernst van de situatie en het gevaar waar zij onder werkten blijkt uit het feit dat tijdens de behandeling een van de gewonde Afghaanse collega’s onder hun handen alsnog dodelijk werd getroffen door vijandelijk vuur. Korporaal Robin heeft daarnaast tijdens de evacuatie, die onder vuur plaatsvond, de behandeling van een andere, zwaargewonde Afghaanse collega voortgezet. Daarbij moest hij ook ervoor zorgen dat de eveneens gewonde tolk in staat bleef hem te assisteren.

Zijn moedig en beleidvol optreden tegenover de vijand waardoor hij zich heeft onderscheiden en daarmee het belang van het Koninkrijk heeft gediend.
Kapitein Sander gaf in 2007 direct leiding aan 1 van de 4 ploegen van de Special Task Force Unit Viper in Afghanistan. Op 18 juni 2007 was de ploeg van kapitein Sander op weg terug van een operatie in de door de vijand beheerste Baluchi-vallei. Op dat moment was de Nederlandse Battlegroup in Chora in een zwaar gevecht gewikkeld met de vijand. De ploegen van Viper moesten wederom de Baluchi-vallei intrekken en de intussen voorbereide vijand aanvallen. Deze operatie, met de codenaam Nahrin, zou de vijand dwingen om troepen in te zetten tegen de Viper-ploegen en zou daarmee de vijandelijke aanval op de Nederlandse eenheden in Chora afzwakken.
Kapitein Sander heeft de aanvallen op de vijandelijke posities persoonlijk geleid en is daarbij zelf lichtgewond geraakt. Door zijn doortastend en voorbeeldig optreden heeft hij er in grote mate toe bijgedragen dat de hele eenheid zonder noemenswaardige verliezen uit de actie is gekomen en het gewenste effect voor Chora weten te realiseren.
Door zijn tactisch inzicht tijdens operatie Derapet in de Tangi-vallei voorkwam kapitein Sander op 16 juli 2007 dat een van zijn voertuigen op een geïmproviseerd explosief reed. Hij leidde vervolgens onder direct vijandelijk vuur de eenheid uit het daaropvolgende vuurgevecht. Daarna ondersteunde hij met zijn eenheid een andere Viper-ploeg, zodat deze ploeg uit een hinderlaag kon wegkomen.
Bij zijn optredens maakte kapitein Sander steeds zijn eigen belang en veiligheid ondergeschikt aan de belangen van zijn mensen, andere eenheden en de Afghaanse bevolking.

Sergeant Sven en korporaal der eerste klasse Robin hebben bewust groot persoonlijk risico genomen door in een hinderlaag hun initiële, relatief veilige positie te verlaten en onder vuur te verplaatsen naar gewonde coalitiegenoten om hun de noodzakelijk medische hulp te kunnen verlenen. De ernst van de situatie en het gevaar waar zij onder werkten blijkt uit het feit dat tijdens de behandeling een van de gewonde Afghaanse collega’s onder hun handen alsnog dodelijk werd getroffen door vijandelijk vuur.